ESKİ ZAMAN ÇOCUKLARI

       
Günümüz teknolojik ve maddi yönlerden daha iyi.. O yüzden çocuklarımız ve bizler daha iyi şartlardayız..
        Tek fark bu zamanın çocukları teknoloji ye teslimolmuş, apartman daire  e bahçelerine sıkışmış bir çocukluk yaşıyorlar.. 
        Dönelim eskilere... Sokaklarda akşamlara kadar koşturan çocuklardık.. Akşam ezanı eve dönüş ikazıydı bizim için.. Öğleyin kimin evin önünde acıktık o evin çocuğuyla birlikte dalar eve doyururduk karnımızı.. Çocuk ayrımı olmazdı, evin çocuğuyla aynı ilgiyi görürdük.. 
        Sokaktaydık akşama kadar..Evimiz kadar güvendeydik.. Köşedeki bakkal amca,sokaktaki Ayşe nine, Alinin babası, Fatma teyze... Bunlar bizim bekçilerimizdi.. Hatalarımız takip edilir.. Kulağımız çekilir, Suçlarımız akşama biz eve varmadan rapor edilir.. Evde annemizin terliği, çalı süpürgesi bizi kapıda bekliyor olurdu 😊 Sobanın altıdaki maşa bunlar bizi gerektiği de okşayan şeylerdi.. Akşam baba eve gelmeden sofra kurulmazdı.. Yemekler pek nadir seçilir.. Beğenilmezsse annelerimizin ekmeğe sürdüğü yoğurt.. Hele üzerine birde şeker.. Tadı tarif edilemez.. Unutulamaz.. Sarelleyle, sucukla, tostla büyüyen çocuklar değildik.. Market mi?
        Sokağımızın köşesinde bir A101, bir BİM, bir ŞOK market yoktu.. Yaşlı bakkal amcamız.. Çocuk bile bakkala girse ayağa kalkan, ilgilenen, paramız yetmediği halde fazladan bişeyler veren, veya al istediğini ben babandan alırım diyen bakkal amcalarımız vardı.. Al ne istiyorsan dediğinde sadece bir iki şey alan çocuklardık.. Bilirdik ki babalarımızın parası sınırlı, bilirdik ki adabımızı aşınca evde yiyeceğimiz küçük dayağı 😊
          O bakkallar çok lüks sıcacık gelirdi.. Eski bir bina, tahta kapıdan girersin..Girer girmez karşıda uzun L şeklinde bir masa arkasında bakkal amca..İçeriye adım atıldığı anda ayağa kalkan yaşlı bakkal amcamız.. 
           Çeşitler sınırlı.. Cips yok.. Çekirdek, çubuk, balık krekerler, lokum, bisküvi, etipuf,sakızlar..
           Siz hiç kağıt külahla çekirdek aldınız  mı? Parayı naylon muşambayla kaplanmış tezgaha bırakırsın, paraya göre gazetelerden kesilmiş kağıt külahyapılır, arkada duran açık çekirdek çuvalından çaybardağıyla külah doldurulur elimize özenle tutuşturulurdu.. Bir lüksümüz daha vardı 😊 külah istemiyorum amca cebime koy 😊 yan cebimizi açar çay bardağıyla gelen çekirdeği bekler cep dolunca tamam derdik.. Cep küçük gelince ufaktan bi zıplar.. Bakkal amcamıza yardım ederdik rahat koyması için...
         Koşarak dışarıya çıkar kapının ilerisinde bekleyen en az iki üç arkadaşımızla paylaşırdık cebimizdekileri.. Bir çaybardağı çekirdekle iki üç çocuk doyardık.. Paylaşmak güzel olurdu... 
         Sokaklarda yaşayan mutlu çocuklardık biz.. Tv takıntımız.. İnternet yoktu hayatımızda..Cep telefonu da neydi evde bile yoktu..Telefon neydi sahi..Haberleşme aracı bizlerdik, babalardı, analardı.. 
          Misafirlik, randevu almak... Akşama biz gelicez çayı koyun.. Ya da çayınız var mı.. Buydu haberleşme... 
          Bizler böyle büyüdük.. Böyle çocuklardık.. Şanslı son çocuklardık.. Sokaklarda büyüyen son çocuklar... 



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

SAKIN ALDANMAYIN 3

E DEVLET ÜZERİNDEN ÜCRETSİZ MASKE NASIL ALINIR..

TAAHHÜT CEZASI YEMEMEK İÇİN NUMARA NASIL TAŞINMALI?

SAKIN ALDANMAYIN...

HAFTA SONU SOKAĞA ÇIKMA YASAĞI DETAYLAR..

SAKIN ALDANMAYIN 5

A101 DEN TOSHIBA TELEVİZYON ALINIRMI?

SİZ KORONAVİRÜSE YAKALANMAYABİLİRSİNİZ...

NETSPEED İNTERNET KULLANICI DENEYİMLERİ...

KORONA VİRÜSE KARŞI YAPABİLECEKLERİMİZ...